Iftar bij de snackbar
De Baarsjes - Donderdag even voor half acht, de snackbarman pakt een flesje sinas uit de koeling en schenkt een glaasje in voor een jongen die al een paar minuten geduldig staat te wachten. ‘Hier neem maar’, zegt hij, terwijl hij hem een knapperig kippenpootje geeft, ‘je moet ook wat drinken, kameraad’. Hij neemt zelf ook wat slokken uit het flesje, een hap van het een of ander en steekt vlug een sigaret op. Ik krijg een plastictasje met daarin een kaassoufflé en een patatje-met en ga naar huis. Het vasten is gebroken.
Vandaag in de supermarkt, het is weer rond half acht. Het personeel heeft de hele dag lange rijen te verwerken gehad. Inmiddels zijn de ‘verse’ producten allang uitverkocht en is de winkel lekker rustig. De kassameisjes stoppen nog niet met werken. Eén meisje gaat rond met kopjes thee en stukjes koek. Terwijl ik mijn boodschappen op de band leg, doet de caissière een schietgebedje, ze neemt een hapje en een slokje en rekent met mij af.
Op de Dam staat er een grote tent, waar donderdag genodigden, vrijdag studenten en vanavond iedereen kon aanschuiven bij de
iftar-maaltijd. Een leuk initiatief - de mensen bij elkaar brengen enzo - maar doe mij maar De Baarsjes. Daar is de ramadan aanwezig, niet overheersend, maar gewoon als je de straat op gaat en er op let. Zoiets als een bakje pepernoten of paaseitjes bij een loket.
elf reacties op "Iftar bij de snackbar"
Ik was arm toen ik jong was en geen mens kon mij toen helpen door te vasten!
Ik had werk ,en dus, geld nodig om eten te kopen.
Daar zorgt GOD niet voor hoor. Dat moet je zelf doen. Als je het dan goed hebt dan geef je aan iedereen (mens of dier) die dat echt nodig heeft, GELD!
Groet; Yanny
Leef en laat leven maar laat elkaar een beetje meer met rust.