Op de remmen
Oud Zuid - In de serie hindernissen in de openbare ruimte kunnen we een nieuwe irritatie optekenen: de versperring aan het einde van het fietspad onder het Amsterdams Lyceum richting Valeriusplein. In de afgelopen zes maanden is er uitvoerig getest met een gele opstaande strook die moet voorkomen dat fietsers over de kruising uitwaaieren. Omdat de resultaten volgens stadsdeel, politie en wijkopbouwcentrum gunstig zijn, blijft de zogenaamde klemfixstrook bestaan. Wederom een voorbeeld van de doorgeschoten bemoeizuchtigheid van verschillende bestuurders en omwonenden.
Het is een van de prettigste fietsroutes uit de stad. Even stevig aanzetten, onder het Amsterdams Lyceum door en met een fijne vaart het heuveltje af richting het Valeriusplein. Geen verkeer op de kruising? Rijden maar! In een mum van tijd ben je zo vanuit de Stadionbuurt in Vondelpark, Oud-West of Centrum. Enkele maanden geleden kwam daar een einde aan. Na het heuveltje moet je tegenwoordig vol op de remmen gaan staan, een scherpe bocht maken en je in de raarste manoeuvres wringen om überhaupt over te kunnen steken. Mijn veiligheid is daarentegen wél verbeterd. Want waarom zou je eigenlijk opletten? Er zijn immers genoeg mensen die er behagen in scheppen zich over andermans veiligheid te bekommeren.
In dat licht is er eerder een probleem geschapen dan opgelost. Waar begint de eigen verantwoordelijkheid en waar die van de overheid? Een betuttelend strookje dwingt mij gedrag aan te passen dat nooit verkeerd is geweest. Het credo op de fiets luidt al jaren ‘opletten’. Mensen zijn in staat eigen beslissingen te nemen, risico’s zijn nu eenmaal verbonden aan het verkeer. Minstens zo vervelend is de opzet van het buurtoverleg. In dit geval opgezet door de Vondelpark-Concertgebouwbuurt, en laat ik nu net in de Stadionbuurt wonen. Kortom, zo’n nutteloze verkeerssituatie schept alleen maar problemen. Stop met die vervelende bemoeizuchtigheid.
Het misverstand is natuurlijk dat dit eerder een uitdaging vormt om zo vlot mogelijk overheen te huppen.